Tekno-ütopyacılık
Tekno-ütopyacılık ya da teknolojik ütopyacılık bilim ve teknolojideki ilerlemelerin sonunda bir ütopya (mükemmel toplum[1]) yaratabileceği ya da en azından ütopik bir idealin gerçekleşmesine yardımcı olabileceği önermesine dayanan bir ideolojidir.
Tarihsel
Karl Marx gibi 19. ve 20. yüzyıl liberal düşünürleri teknolojinin gücünün kralların ve kilisenin dönemini sona erdireceğine inanıyordu. Bu fikrin daha sonra Öjeni ve 2. Dünya Savaşı ile ilişkilendirilmesi terimin bir süre gözden düşmesine yol açtı.
Çağdaş
Bilgisayar endüstrisinde ve bilim [2] Silikon Vadisi anti-otoriter karşı-kültürün yükselişihttps://ir.uiowa.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=3115&context=etd teknolojinin kişisel özgürlükleri artırabileceği ve yeni bir çağ başlatabileceği fikrine bir kez daha yol açtı. [Kripto-anarşizm|Kripto-anarşistler]] ve Julian Assange gibi bağlıları teknoloji fikrini hükümet baskısına karşı bir araç olarak mantıksal sonucuna kadar götürecektir.
Criticism
Bu fikri ve ilgili tekno-iyimserlik fikrini eleştirenler, sosyal politika ve çevresel kaygıların eksikliğinin yanı sıra teknolojilere eşit olmayan erişim riskinden bahsetmektedir.
Birçok transhümanist teknolojik ütopyacı ve technophiles olarak algılanmaktadır. Bu nedenle, teknolojinin getireceği varsayılan kaçınılmaz faydalara karşılık gelen yeni teknolojilere karşı ihtiyatlılık olmaksızın eleştirel olmayan destek algısı, harekete yönelik şüphecilik'i artırabilir. Bir din olarak transhümanizm yaygın bir eleştiridir.
The Transhumanist Reader]] adlı kitabında Natasha Vita-More, transhümanistlerin durağan ütopik bir posthuman dünyada yaşamak istedikleri yönündeki yanlış kanıya karşı çıkmakta, bunun yerine extropia olarak bilinen bir kavram olan sürekli değişim ihtiyacını vurgulamaktadır[3]
Ayrıca bakınız
External links
References
- ↑ Teknolojik Ütopyacılık
- ↑ kurguda
- ↑ .https://books.google.co.uk/books?id=YeFo_20rfz0C&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false IV - Yanlış Kanılar